Een uitvaart regelen

Er komt nogal wat op je af, als je te maken krijgt met het overlijden van een dierbare. In korte tijd  moeten er veel keuzes gemaakt worden. Waar moet je dan allemaal aan denken?

Stappen

1 Wat doe je als eerste?

Het is goed om te weten dat er geen haast is. Na een overlijden is het belangrijk om even rustig  de tijd te nemen om tot jezelf te komen. Maar op een gegeven moment moeten er toch stappen  worden gezet. Je belt dan als eerste een arts. Hij of zij komt langs om vast te stellen of het een  natuurlijk overlijden betreft. Het melden van het overlijden bij een arts is altijd de eerste stap. Pas  daarna bel je een uitvaartverzorger.

Vroeger noemde je het wassen en aankleden van de overledene ‘het afleggen’. Tegenwoordig  spreken we over de laatste verzorging. Het wassen en aankleden van je dierbare kun je als familie  zelf doen, eventueel samen met de uitvaartverzorger. Het is mooi dit voor iemand te kunnen doen,  maar niet iedereen kan en wil dit. Natuurlijk kun je de laatste zorg ook door de uitvaartverzorger  laten doen.

Als het gaat om de opbaring is de eerste keuze of je iemand thuis wilt opbaren, of in een  uitvaartcentrum. Iemand thuis opbaren, in een vertrouwde omgeving, kan erg fijn zijn. Meestal is  dit prima mogelijk, maar dat is niet altijd het geval. Een kamer in een verzorgingshuis moet vaak al  snel weer opgeruimd en opgeleverd worden. Ook kan het zijn dat het thuis te warm is, of dat er  geen geschikte ruimte beschikbaar is. 

Bij een opbaring in een uitvaartcentrum kun je kiezen voor een 24-uurskamer. Van deze kamer  krijg je een sleutel, zodat je er altijd terecht kunt. Opbaring in een centrale ruimte is ook mogelijk.  In dat geval is er alleen een bezoekmogelijkheid op afspraak.

Is iemand bijvoorbeeld in het ziekenhuis of in een hospice overleden, dan wordt het lichaam  overgebracht naar huis of naar een uitvaartcentrum. Dit regelt de uitvaartverzorger voor je. Op de dag van de crematie of begrafenis is vaak ook weer een auto nodig. Het gaat dan om  ‘staatsievervoer’. Dit gebeurt met een rouwauto. 

Maar het gebruik van een rouwauto is niet verplicht. Wil je de overledene graag zelf naar het  uitvaartcentrum, crematorium of begraafplaats brengen, dat kan en mag!

Een belangrijke keuze, die de overledene meestal bij leven al heeft gemaakt. Wordt het een  crematie of een begrafenis? Je eigen gevoel is hierin het belangrijkst. Maar het kan ook zijn dat de  kosten meespelen. Een crematie is meestal goedkoper dan een begrafenis. Dit omdat je bij een  begrafenis te maken hebt met grafrechten en het plaatsen van een grafsteen.

Tijdens het afscheid kijk je terug op het leven van degene die overleden is. Dat kan in de aula van  het crematorium, in een kerk of op een heel andere locatie. Meestal wordt er naar muziek  geluisterd en vertellen mensen iets over de overledene. Dat kun je als familie zelf doen, maar je  kunt hiervoor ook een spreker inschakelen, die een levensverhaal schrijft en voorleest. Het is goed om te weten dat er geen regels zijn. Alles kan. Steeds vaker zien we informele  bijeenkomsten waar familie en vrienden afscheid nemen met een toast op het leven.

Traditioneel wordt een overlijden bekendgemaakt met een rouwkaart en een advertentie in de  krant. Dat gebeurt nog steeds, hoewel een advertentie niet meer de standaard is.  Rouwadvertenties zijn kostbaar en de krant wordt door steeds minder mensen gelezen. Steeds vaker zien we dat van een rouwkaart ook een digitale versie wordt gemaakt. Deze wordt  dan verspreid via social media. 

Er zijn rouwkaarten met standaard afbeeldingen. Bijvoorbeeld van de zee, een mooi landschap of  bloemen. Een kaart met een foto van de overledene, of een voor hem of haar belangrijke plek, is  ook mogelijk. De uitvaartverzorger helpt je om jullie wensen in kaart te brengen. Hij of zij zorgt  voor een digitale drukproef die eventueel nog aangepast kan worden. Pas na goedkeuring wordt  de kaart gedrukt.

Een mooi bloemstuk op de uitvaartkist, een bloemstuk in een vaas of losse bloemen. Of iets heel  anders, zoals de ‘bloemenband’, waarmee losse bloemen in een katoenen band rondom de kist  worden gestoken. Niet iedereen wil bloemen bij de uitvaart, maar veel mensen vinden dat het er  toch een beetje bij hoort. Er zijn legio mogelijkheden om de keuzes te maken die passen bij de  overledene.